SUCU BAYRAM

Gündüzler de alışmış kara haber vermeye

Bir iki kelam ile bağrı yere sermeye

***

Sermayemiz fazla yoktu bir dua bir umut

Fakat mihnette olmuyormuş işte bir hudut

Söylendi yine acı, yok bu derdin ilacı

Giden bu sefer Sucu, ki hangimiz kalıcı

Vardık yanına, buz gibi odaya koymuşlar

Mevtalar içinde bir yer de ona bulmuşlar

Art arda geldikçe ölümsüz oldu derdimiz

Taş kesilse bari belki dayanır kalbimiz

***

İsmiyle müsammaydı onunla her yer bayram

Yanındayken uğramazdı keder ya da bir gam

Bir bülbül namesi duyururdu, bazen serçe

Güldürürdü herkesi sözleri hep latifçe

Çıkar meydana oynar neşe aşikâr edip

Türkü çekerdi şevk ile hüznü şikâr edip

Kendini hayra vakfetti ibadetle hemhal

Ve örnek oldu herkese etmeden irtihal

Artık o çeşmeler… hepsi senin için ağlar

Bari şimdilik son olsun çektiğimiz “âh”lar

Dağlar yastayken taşlar cûş-ı nevhaya daldı

Kırmızı minibüsün bile boynu bükük kaldı

Henüz göz yaşlarımız bile kurumamışken

Ne acelen vardı amca vakit daha erken

***

Yayıldık yine bir hiza aralarda boşluk

Pelesenk oldu dillere "ve celle seneûk"

Giydiler beyazları indirdiler dört kişi

Yanında bir birader üstünde ötekisi

Üç beş dakika sürmeden tez kapandı çukur

Hocalar da dizildi bir taraftan aşr okur

Etmesek de olur hesap, kitap yahut ebcet

"Olanlar öldü" başka bir ibrete ne hacet

***

Yetmez mi artık bu kasvetli karanlık rûya

Uyandıracaktınız beni sabaha gûya

Gerçi gerçek değil gibi gelse de bu durum

Hakikatlerin en hakikisi ölüm, ölüm...

Uyumadan önce okunuveren her gece

Kabarıyor fatihalar listesi gittikce

Ya Rab, sen sabır ver kalan hazin bedenlere

Sövmemek elde mi virüs icad edenlere

***

Dünyaya dalıp da efkârdan geri kalamam

Mecalim kalmadı daha da bir şey yazamam

SADIK TUNCER 

ISPARTA