Bir gecede değil; gece gece, sessiz sessiz. Sabaha kalktığımızda dünya başka bir yer olurdu. Dağlar beyaza durmuş, yollar silinmiş, köy susmuş…
Öyle yağardı ki kar, sabah olunca dambaşdan kürekle kar atılırdı. Yollar açılır, kapı önleri temizlenirdi. “Tamam” derdik, “durur artık…” Ama durmazdı. Birazdan yine başlardı. Yeniden yağar, yeniden örterdi her şeyi. Biz de tekrar kürek alır, tekrar temizlerdik. Kimse söylenmezdi; çünkü o kar kışın kendisiydi. O sessizlik insana ağır gelmezdi. İçimizi örterdi kar gibi. Zaman yavaşlar, hayat aceleyi unuturdu. Kar düşünce damlar susardı. Kapılar erken kapanır, sobanın başı kalabalık olurdu. Söz çok olmazdı o evlerde; bakış yeterdi, susmak yeterdi. Bir evde, aşık oyunları oynanır, kaynayan hedikler kapış kapış yenirdi.
Kıştan önce dambaşlara geren serilir, yurgu çekilirdi. Eller üşürdü ama kimse üşüdüm demezdi. Bilirdik ki kış böyle karşılanırdı. Sonra kar erirdi… Dambaşlar yine damlardı. Leğenler konurdu altına, gece su sesiyle bölünürdü. O ses uyandırmazdı insanı; aksine “ev ayakta” der gibi içimizi rahatlatırdı. Biz çocuklar kar topu oynardık. Köye aşağı doğru kayardık; yol buz olurdu. Düşerdik, gülerdik, paçalarımız sırılsıklam olurdu, ama umurumuzda olmazdı. Camiye gidip gelen dedeler biraz kızardı. O buzda yürümek zordu, haklıydılar. Ama biz bilmezdik; bilsek de vazgeçemezdik. Çünkü o kar, bizim çocukluğumuzdu.
Kar varken toprak dinlenirdi, evler ısınırdı, kalpler birbirine yaklaşırdı. Çocuklar sevinci, yaşlılar sabrı hatırlardı. Herkes göğe bakar, içinden bir dua geçirirdi. Şimdi kış geliyor....
Ama kar gelmiyor. Soğuk var, ayaz var; ama o beyaz örtü yok. Zaman hızlı şimdi. Sessizlik eksik. Bekleyiş yarım. Ve biz… Karı özlüyoruz. Sadece karı değil; onun hiç durmadan yağışını, kürekle atıp yeniden örtmesini, o bitmeyen sabrı…
Çünkü kar varken kış vardı, zaman vardı, ve biz hep birlikte vardık.
Ey Rabbimiz,
Kuruyan topraklara rahmetini indir. Susayan dağlara, ovalara, köylere, şehirlere beyazını nasip eyle. Kar gönder; sessiz, bereketli, incitmeden… Toprağı dinlendirsin, havayı temizlesin, insanın içini yavaşlatsın, onunla birlikte kini ,hasedi erit gitsin...
Soğuğu ver ama merhametinle sar,
yağışı ver ama hikmetinle indir. Toprak dinlensin, tohum uyusun, umut yeniden yeşersin. Karın her tanesi bir günahı örtsün, bir gönlü yumuşatsın. Evler ısınsın, kalpler birbirine yaklaşsın.
Ey gökten rahmet indiren, yeri bereketle dolduran Allah’ım, bize karı da, sabrı da, şükrü de nasip eyle.
Karın her tanesi bir duaya karşılık olsun, bir umudu uyandırsın. Yaşlıya sabır, çocuğa sevinç, herkese şükür hatırlatsın.
Ey rahmeti bol olan Allah’ım, bizi nimeti unutanlardan değil, yağışı görünce secdeyi hatırlayanlardan eyle. Yeryüzüne hayırla, insana ferahlıkla kar indir.
Amin.
Nazım YILDIRIM
22/12/2025
Dernek Başkanı: 0543 680 80 50 (Ara)
2019 © AFŞAR HABER - Tüm Hakları Saklıdır.
Yazılım: HK Asistan, Ceyuka SMS
