Bazen bir bardak çay içmek ister insan….

Şöyle demlisinden tavşan kanı…

Dediğimde ehli irfan ;

” Keramet çayda değil
Kiminle içtiğinde….”

Dedim ki;

“Gönül ne kahve ister ne kahvahane”

Dedi ki;

” Kahve bahane….”

Dedim ki;

” Hep deriz ki dünya fani….”

Dedi ki;

” Fani diyenler hep baki…..”

Dedim ki;

” Güzellik nerededir…..?

Dedi ki;

” İçini güzelleştir…..edeple yaşayan lütufla gider…”

Dedim ki;

” Hayatı nasıl anlamlandırmalı …”

Dedi ki;

” Şu insanlar, çarçabuk geçen dünyayı seviyorlar da önlerindeki çetin bir günü (ahireti) ihmal ediyorlar.” Bu ayeti kalp levhası yap… insan suresi ayet 27

Dedim ki;

“Ne olacak halimiz…”

Dedi ki;

” Geldik,yorulduk,gidiyoruz….tertemiz verilen defterimize binbir müşkül yazarak ……”

Sustu …..susa kaldı…

Dedim ki;

” Böyle bitmemeliydi”

Dedi ki;

” İnsanı güldüğü ve ağladığı meseleler tanımlar……Neye ağladığına dön ve bak…..”

Dedim ki;

………,……

Dedi ki;

” âlem ibretten ibaret…
kör ve sağır değilsen…….”

Dedim ki;

“İnsanlar………..!!!!!????”

Dedi ki;

” bazıları yirmisinde ölürler, sekseninde gömülürler….”

Dedim ki;

…………………

Diyemedi…yutkundu…….sustu…..
Konuşan sadece şehadet parmagıydı……

Ehad……. Ehad……. Ehad…..

Nazım YILDIRIM

Afşar / 05.11.2018